EMILIA. MEBLE, MUZEUM, MODERNIZM praca zbiorowa

  • Dodaj recenzję:
  • Producent: Karakter
  • Dostępność: Jest  (2 szt.)
  • Cena netto: 56,19 zł 59,00 zł

Portret legendarnego warszawskiego budynku. 
Stojący pomiędzy wieżowcami, piętrowy, całkowicie przeszklony pawilon z charakterystycznym, ekspresyjnie łamanym dachem był doskonale znany wielbicielom peerelowskich komedii (to tu toczy się chociażby akcja filmu „Nie lubię poniedziałku”), miłośnikom sztuki współczesnej i rosnącej rzeszy entuzjastów architektury modernistycznej. Oddany do użytku w 1970 roku, przez lata był najbardziej znanym stołecznym domem meblowym, by w 2012 roku stać się tymczasową siedzibą Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Jako muzeum gościł m.in. odwiedzaną przez tysiące widzów wystawę obrazów Andrzeja Wróblewskiego, ale także skwer sportów zimowych z torami do sankorolek, festiwal muzyki klasycznej Kwartesencja czy pokazy kina awangardowego.
We wszystkich tych rolach sprawdził się znakomicie. Choć z zewnątrz wydawał się niewielki, wewnątrz zaskakiwał przestronnością – był zaprojektowany tak, by pomieścić obszerne ekspozycje, niezależnie od tego, czy pokazywano meble, czy dzieła sztuki. Pawilon Emilia należał do najciekawszych przykładów powojennego modernizmu i był jednym z ostatnich zachowanych warszawskich pawilonów handlowych z tego okresu. W lutym 2017 roku budynek rozebrano. Ma być przeniesiony na teren pomiędzy PKiN i Parkiem Świętokrzyskim.

„Emilia. Meble, muzeum, modernizm” to wielowątkowa biografia tego budynku. Pisze o nim – w kontekście odbudowy całego śródmieścia Warszawy i w kontekście absurdów socjalistycznego handlu – historyk Błażej Brzostek, piszą historycy architektury. W książce przedstawiano także dzieje „muzeum w sklepie meblowym”, czyli ostatnich kilku lat, kiedy Emilia stała się jednym z najbardziej popularnych i lubianych miejsc na kulturalnej mapie Warszawy. Historycy sztuki i konserwatorzy szukają też odpowiedzi na pytanie, dlaczego najwybitniejsze przykłady polskiego modernizmu są dziś niszczone pod nową zabudowę i jak należy skutecznie chronić tę architekturę.
Tekstom towarzyszy szeroki wybór zdjęć archiwalnych oraz dokumentacja fotograficzna budynku przygotowana przez znakomitą fotografkę architektury Maję Wirkus.